Dit was mijn tweede MX-5.

De eerste had ik verkocht toen ik ging samenwonen met mijn vrouw, toen nog mijn vriendin. (Domme move, I know)

Een MX-5 als enige auto was niet meteen de meest praktische keuze, dus kwam er iets groters in de plaats. Uiteraard heb ik daar meteen spijt van gehad.

Jarenlang bleef die eerste MX-5 terugkomen. In gedachten, in dromen, en telkens wanneer ik er ergens eentje zag rijden. Uiteindelijk heb ik die “verstandige” auto opnieuw verkocht en ben ik teruggekeerd naar wat ik eigenlijk nooit had mogen loslaten. Tegen dan had mijn vrouw ook haar eigen wagen, dus dit keer mocht de MX-5 gewoon zijn wat hij moest zijn.

Deze MX-5 was meer dan een auto. Ze voelde aan als een verlenging van mijn karakter. Licht, eigenzinnig, en altijd klaar om gewoon te rijden, zonder reden.

Ik had nog zoveel plannen met haar.

Maar het lot besliste er helaas anders over…